Το Σχολείο του θεατή

Παραστάσεις και θεατροπαιδαγωγικά εργαστήρια για μαθητευόμενους κριτικούς θεατές
Για τον εκδημοκρατισμό της πρόσβασης στην τέχνη

 Με την επιχορήγηση του υπουργείου Πολιτισμού

Με την έγκριση του υπουργείου Παιδείας / ΙΕΠ

Τι είναι το « Σχολείο του θεατή »;

Είναι μια πρόταση διαμεσολάβησης μεταξύ του θεατρικού έργου και του κοινού. 

Επειδή το θέατρο συχνά θεωρείται δύσκολο ή αποκλειστικότητα των λίγων,  δεν εκλαμβάνεται καν ως διασκέδαση. Μεγαλώνει τότε αυτό που λέμε « μη κοινό ».  Το σύνολο δηλαδή εκείνων που, επειδή δεν τους απευθύνεται, δεν πρόκειται ποτέ να διαβούν την πόρτα ενός θεάτρου, ενός μουσείου, του οποιουδήποτε πολιτιστικού χώρου.

Ωστόσο, η τέχνη είναι υπόθεση και δικαίωμα όλων. Είναι δρόμος προσωπικής ανάπτυξης, ανοίγματος στον εαυτό μας και στους άλλους, αλλά και αντίστασης στον εκφασισμό που πλανάται όλο και εντονότερα.

Το δικαίωμα στην τέχνη είναι δικαίωμα στη συμμετοχή. Συμμετοχή στην κοινότητα των θεατών, αλλά και συμμετοχή σε θεατροπαιδαγωγικά εργαστήρια ώστε να ενδυναμωθεί το κριτικό βλέμμα, να διευρύνει αυτό που ο Μπρεχτ ονόμαζε «ο κύκλος των μυημένων».

Το «Σχολείο του θεατή», 2ο ΓΕΛ Πειραιά, Νοέμβριος 2019

Πώς οργανώνεται;

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει μια σειρά προεπιλεγμένων παραστάσεων της τρέχουσας σεζόν. Η ομάδα πηγαίνει στο θέατρο. Μετά από κάθε θεατρική έξοδο, η ομάδα ξανασυναντιέται γύρω από ένα θεατροπαιδαγωγικό εργαστήριο.

Κάθε εργαστήριο διαρκεί 2 ώρες. Γίνεται στο σχολείο μέσα στο 10ήμερο που ακολουθεί τη θέαση της παράστασης.

Ο εκπαιδευτικός διαλέγει το λιγότερο 2 από τις προτεινόμενες παραστάσεις.

Τι είναι τα θεατροπαιδαγωγικά εργαστήρια;

Κάθε εργαστήριο είναι απόλυτα συσχετισμένο με την παράσταση και σχεδιάζεται ειδικά γι’ αυτήν. Στόχος του είναι να φέρει στην επιφάνεια τον πολύ προσωπικό και υποκειμενικό κόσμο που η παράσταση γέννησε στον κάθε θεατή. Διαδραστικά και δημιουργικά παιχνίδια και ασκήσεις βοηθάνε την ομάδα να τον μοιραστεί κάνοντάς τον λέξεις, κίνηση, φαντασία και δημιουργικότητα.

Η ομάδα θέτει σε λειτουργία τις αισθήσεις της, εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη της, εμπιστεύεται τις ικανότητές της, δοκιμάζει έναν διαφορετικό τύπο επαφής με τους άλλους, και διαπιστώνει την ικανότητά της να αναλύσει την παράσταση, ακόμα και να κάνει τις δικές τις δημιουργικές προτάσεις.

Θεατροπαιδαγωγικό εργαστήρι γύρω από τον «Χορό της φωτιάς» του Άρη Μπινιάρη,
1ο ΓΕΛ Αγίας Βαρβάρας, Δεκέμβριος 2019

Λίστα παραστάσεων της σεζόν 2020-21

Θα ανακοινωθεί τον Σεπτέμβριο 2020
 
 
 

Στόχοι και οφέλη για τους εκπαιδευτικούς

Στόχοι και οφέλη για τους μαθητές

  • Διευθετούν το ζήτημα της επιλογής των παραστάσεων, και παράλληλα διαπιστώνουν ποια είναι τα δικά μας κριτήρια, τα εμπλουτίζουν με δικά τους, οδεύουντας έτσι προς την αυτονομία.
  • Δίνουν την ευκαιρία στους μαθητές τους να προσεγγίσουν με έναν άλλο τρόπο τη θεατρική τέχνη.
  • Ζώντας δημιουργικές στιγμές με τους μαθητές, τους ανακαλύπτουν εκ νέου και επαναπροσδιορίζουν την εικόνα που έχουν για τον καθένα τους.
  • Οι συνδυασμοί των παραστάσεων δημιουργούν θεματικές ενότητες ως προς τη φόρμα ή τη θεματική. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να εμπλουτίσουν ανάλογα τη διδασκαλία τους.
  • Έρχονται σε επαφή με έναν άλλο τρόπο παραγωγής και μετάδοσης της γνώσης: όχι πια από καθέδρας και από το σύγγραμμα, αλλά ισότιμα και με αφετηρία την εμπειρία.
  • Εξοικειώνονται έτσι με μια νέα αντίληψη για το τι μπορεί να είναι γνώση.
  • « Κάνουμε θέατρο για την ψυχή μας », έλεγε ο Κάρολος Κουν. Και με τα μάτια της ψυχής μας βλέπουμε θέατρο. Κάθε μαθητής-συμμετέχων διαπιστώνει ότι τα συναισθήματα και οι σκέψεις που γέννησε η εμπειρία του θεατή  είναι τα « σωστά » αφού είναι μοναδικά.
  • Το σύνολο των συναισθημάτων και σκέψεων της ομάδας συνθέτουν μια γνήσια και ισχυρή κριτική ανάγνωση.
  • Η δυνατότητα αυτής της δημιουργικής (επι-)κοινωνίας γίνεται βίωμα για την ομάδα, μέσα από το κλίμα εμπιστοσύνης, αλληλεγγύης και ελευθερίας που το εργαστήριο εγγυάται.
  • Η μαθητική κοινότητα έρχεται σε επαφή με έναν άλλο τρόπο παραγωγής και μετάδοσης της γνώσης: όχι πια από καθέδρας και από το σύγγραμμα, αλλά ισότιμα και με αφετηρία την εμπειρία.
  • Τα εργαστήρια κεντρίζουν το ενδιαφέρον και κινητοποιούν τους μαθητές που ενδεχομένως δεν ήταν παρόντες στην πρώτη παράσταση. Το πιθανότερο είναι να αποφασίσουν να δουν την επόμενη φορά.