Παραμυθοκατασκευές

Ένα πρόγραμμα για παιδιά από 8 εώς 15 ετών (και ιδεατά τους γονείς τους)
Για τη φιλαναγνωσία και την προσωπική δημιουργία

Συνοπτική περιγραφή

Η δράση έχει θέμα την Αθήνα, αλλά μπορεί να προσαρμοστεί σε ένα άλλο θέμα (π.χ. μύθοι διαφόρων πολιτισμών, πόλεμος και ειρήνη, διαφορετικότητα, κλπ…), που να αρμόζει καλύτερα στις επιθυμίες των οργανωτών ή/και στις ανάγκες της ομάδας.

Διαβάζουμε ιστορίες για την Αθήνα που μας ταξιδεύουν στο χρόνο και ζωντανεύουν την πόλη μας σε διαφορετικές ιστορικές στιγμές, από την αρχαιότητα έως σήμερα. Διηγούμαστε τις δικές μας αναμνήσεις και εμπειρίες από την πόλη, κάνουμε κατασκευές εμπνευσμένες από τις ιστορίες. Η φαντασία μας ταξιδεύει μέσα από όλα τα υλικά: λέξεις και φράσεις, τίτλους βιβλίων, εικονογραφήσεις κάθε τεχνοτροπίας και υλικά όλων των ειδών (πολύχρωμα χαρτιά, χαρτιά περιτυλίγματος, φύλλα, λουλούδια, κουτιά, μπογιές…). Ένα εργαστήρι για να διαβάσουμε, να αφηγηθούμε, να κατασκευάσουμε όλοι μαζί και να γνωρίσουμε διαφορετικά την πόλη μας.

Ενδεικτικά, μυθιστορήματα που μιλάνε για την Αθήνα:

«Ιστορίες που τις είπε η αγορά», Μαρία Αγγελίδου: Η αρχαία ελληνική Αγορά, ήταν ένα μέρος που βούιζε από λόγια, αληθινά και ψεύτικα, επίσημα, βαθυστόχαστα, επικίνδυνα, πολεμικά, ιερά, πλούσια, πικρά και γλυκά. Ήταν τόπος συνάντησης για όσους διαδραμάτιζαν κάποιο ρόλο στα κοινά: νομοθέτες και στρατιώτες, έμποροι και τεχνίτες, ρήτορες και φιλόσοφοι, παραμυθάδες και μαντατοφόροι. Εκεί βρίσκονταν όσοι ήθελαν να είναι πολίτες.

«Αθήνα, η πόλη της Αθηνάς», Φίλιππος Μανδηλαράς: «Κατ’ απ’ τον ήλιο το γλυκό μια πόλη είναι χτισμένη, τη θάλασσα έχει κοντά, σε βράχο πάει και δένει. Δυο θεοί μαλώσανε προστάτες της να γίνουν, αγώνα έκαναν τρανό, ελιά και κύμα δίνουν.» Μια αφήγηση σαν ποίημα για το πώς η πόλη ονομάστηκε Αθήνα.

«Το μυστικό του δούλου», Εύη Πίνη: Στην αρχαία Αθήνα στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ, μια ιστορία συνωμοσιών εκτυλίσσεται στην Αγορά ανάμεσα στις παρατάξεις των δημοκρατικών και των ολιγαρχικών. Σε αυτές τις διαμάχες βρίσκεται μπλεγμένος ένας Θρακιώτης δούλος που εργάζεται εκεί ως μάγειρας. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που μιλάει για πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής της εποχής.

«Καλημέρα ελπίδα», Αγγελική Βαρελλά: Μια βουτιά στην παλιά Αθήνα του 1892-1896, παρέα με δύο φιλενάδες και συμμαθήτριες στο Διδασκαλείο του Αρσακείου. Ζουν τέσσερα χρόνια με συγκλονιστικές αλλαγές, στο ιστορικό πλαίσιο της αναβίωσης των Ολυμπιακών αγώνων. Μας γνωρίζουν μια Αθήνα όπου μπορείς να χαιρετίσεις στον δρόμο τον Δροσίνη και τον Παλαμά, μια πόλη πλημμυρισμένη από καστανάδες, γαλατάδες, σαλεπιτζίδες, γαϊδουράκια φορτωμένα με κοφίνια, όπου κάποιοι κυκλοφορούν με λαντό και βικτώριες, και άλλοι με ιππήλατο τραμ.

«Ο Μεγάλος περίπατος του Πέτρου», Άλκη Ζέη: Το κλασικό μυθιστόρημα για την πόλεμο, την Κατοχή και την Αντίσταση που διαδραματίζεται στην Αθήνα.

«Ένα αγγελάκι στα Εξάρχεια», Λότη Πέτροβιτς – Ανδριτσοπούλου: Μια ολόκληρη εποχή ζωντανεύει στις σελίδες του βιβλίου, μέσα από τα βιώματα, τις χαρές και τις λύπες µιας οικογένειας, που ζει στην καρδιά της Αθήνας τα µεταπολεµικά χρόνια και τη δεκαετία του 1950. Καταγράφονται πραγματικά περιστατικά µε φόντο την τότε κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου.

Παιδαγωγική προσέγγιση

Δεν αρκεί να φέρει κανείς ένα παιδί σε απλή επαφή με το βιβλίο (ή όποια άλλη τέχνη) για να κινήσει το ενδιαφέρον του γι’ αυτό. Για να γκρεμίσουμε τους συμβολικούς τοίχους που μας απομακρύνουν από την απόλαυση της δημιουργίας, χρειάζεται χρόνος (βέβαια…) αλλά και η δυνατότητα ανάπτυξης μιας άμεσης, συναισθηματικής, σαρκικής σχεδόν σχέσης. Χρειάζεται να ζήσουμε, να νιώσουμε, να γελάσουμε, να δημιουργήσουμε μαζί με τους άλλους. Χρειάζεται ένα είδος διαμεσολάβησης.

Το θέατρο, η δραματοποίηση παίζουν ακριβώς τον ρόλο της διαμεσολάβησης. Είναι το μέσον που θα βγάλει τις ιστορίες από το χαρτί και θα τις κάνει ζωή και παιχνίδι –βίωμα δηλαδή. Παράλληλα, τα παιδιά ανακαλύπτουν διαφορετικούς τρόπους αφήγησης, δομής και εικονογράφησης. Αρχίζουν έτσι να δομούν την κριτική ματιά του αναγνώστη.

Στόχοι

  • Γνωριμία με διαφορετικούς τρόπους αφήγησης, δομής και εικονογράφησης μιας ιστορίας
  • Καλλιέργεια μέσα από βιωματικές μεθόδους της αγάπης για το βιβλίο.
  • Συνεχής διάλογος και αλληλεπίδραση αφήγησης – υλοποίησης.
  • Ενεργοποίηση της δημιουργικότητας, της φαντασίας και των προσωπικών τρόπων έκφρασης.
  • Συλλογικότητα, συνεργασία, συνδημιουργία.
  • Βάσεις για έναν κριτικό αναγνώστη.
  • Σύσφιξη των οικογενειακών δεσμών και σχέσεων (εάν προβλεφθεί από τον διοργανωτή η συμμετοχή των γονέων)