Βιογραφικό

μυρτω ραιςΗ Μυρτώ Ράις είναι θεατρολόγος, διαμεσολαβήτρια τέχνης και κριτικός θεάτρου.

Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος θεατρικών σπουδών του Πανεπιστημίου Paris III-Sorbonne Nouvelle (Ιούνιος 1997), καθώς και του μεταπτυχιακού διπλώματος «Σχεδιασμός και υλοποίηση πολιτιστικών προγραμμάτων» (Ιούνιος 2016, Πανεπιστήμο Paris III-Sorbonne Nouvelle, τμήμα Πολιτιστικής Διαμεσολάβησης [Médiation Culturelle]), με διπλωματική εργασία «Ποιος είπε ότι ο εκδημοκρατισμός της πρόσβασης στην τέχνη έχει αποτύχει; Μελέτη δύο πολιτιστικών προγραμμάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση».

Έζησε στο Παρίσι από το 1991 εώς το 2017. Στα 25 αυτά χρόνια ενεργοποιήθηκε επαγγελματικά σε μια σειρά από τομείς που σχετίζονται με τη θεατρική πράξη και θεωρία: έχει υπάρξει εμψυχώτρια θεατρικών εργαστηρίων για παιδιά και ενήλικες, σκηνοθέτις, κριτικός θεάτρου, συνεργάτιδα θεάτρων για τη διεκπεραίωση πολιτιστικών προγραμμάτων, υπεύθυνη δράσεων και εκπαιδεύσεων με τη μέθοδο του θεάτρου-φόρουμ προς κάθε είδους κοινό – από μαθητές μέχρι άστεγους, από στελέχη επιχειρήσεων μέχρι άτομα σε επανένταξη και μετανάστες.

Ως εκπαιδεύτρια ενηλίκων, έχει συνεργαστεί με πλήθος φορέων (λίστα των σημαντικότερων) για τους οποίους σχεδίασε και υλοποίησε εκπαιδεύσεις με κύριο εργαλείο το θέατρο-φόρουμ και άξονα τον αναστοχασμό των επαγγελματικών εμπειριών των συμμετεχόντων. Επίσης εισήγαγε το θέατρο-φόρουμ και άλλες εναλλακτικές μεθόδους αυτο-εκπαίδευσης στο πρόγραμμα επιμόρφωσης δύο δημόσιων οργανισμών δια βίου μάθησης: το CNFPT (Εθνικός Οργανισμός δια Βίου Μάθησης των Δημοσίων και Δημοτικών Υπαλλήλων) και το DAFPA (Οργανισμός δια Βίου Μάθησης των Εκπαιδευτικών της Ακαδημίας των Βερσαλλιών) με τους οποίους έχει διεκπεραιώσει πλήθος σεμιναρίων αναστοχασμού επαγγελματικού πεδίου.

Ως κριτικός θεάτρου, ίδρυσε τον ιστότοπο «au poulailler», που από το 2009 μέχρι το 2017 κάλυπτε το λιγότερο 50 παραστάσεις ανά σεζόν, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσε να διερευνήσει και να αναλύσει φαινόμενα του θεατρικού πεδίου, όπως το πολιτικό θέατρο ή τις θεατρικές κολλεκτίβες. Σε διαρκή αναστοχασμό, η ομάδα του au poulailler εμβάθυνε τον προβληματισμό σχετικά με τη θεατρική κριτική και τον ρόλο της, έκανε σεμινάρια της δικής της «παιδαγωγικής της θεατρικής κριτικής» σε θεατρολογικές σχολές των πανεπιστημίων  και οργάνωσε θεματικές συναντήσεις και συζητήσεις καλλιτεχνών.

Η τέχνη και ο εκδημοκρατισμός της πρόσβασης σε αυτήν είναι ζητήματα που την κινούν και που την έχουν οδηγήσει στα καίρια ερωτήματα της συμμετοχικότητας και της στάσης του εμψυχωτή. Η αυτονομία στην ανάλυση και την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας, και ιδιαίτερα αυτών του εργασιακού χώρου, είναι κατ’ εξοχήν τομείς που την απασχολούν.

Οι διαδραστικές μέθοδοι εναλλακτικής παιδαγωγικής που χρησιμοποιεί βασίζονται στη φιλοσοφία της «éducation populaire», κίνημα που από τη γαλλική Αντίσταση αναζητά εφαρμογές για την εκπαίδευση του λαού από τον ίδιο το λαό, αποβλέποντας στη χειραφέτησή του.